han_nefkens

Follow Us On

Nachtdag

Wanneer ik om vijf uur ’s ochtends wakker schiet, ligt de wereld leeg en stil voor me. Al een tijd geleden heb ik met mezelf afgesproken dat ik geen slapende hoef te imiteren, ik kan het toch niet en er is niets zo gênant als een mislukte imitatie.

De gedachten van een slapeloze en de dromen van een slapende lijken op elkaar. Al maak je ze zelf, het is alsof je er geen controle over hebt, je wordt meegevoerd en kunt niet van tevoren kiezen tussen een aangename droom of een nachtmerrie, een prettige gedachte of een schrikbeeld. Het mooie van dromen is het verschrikkelijke van nachtmerries – hoe hard je ook rent, je komt niet vooruit en hebt net als in de ergste momenten van je leven geen greep op de gebeurtenissen.

Iedere nacht word ik wakker met een beeld in mijn gedachten. Dan sluip ik heel stil op blote voeten naar de computer en probeer vorm te geven aan dat beeld. Ik kneed zonder na te denken de natte klei van mijn beeld, ik duw en trek, mijn onderbuik neemt het over en leidt mij, zoals onderbuiken dat vaker doen ’s nachts.

Altijd ben ik verbaasd over wat er uit die klomp tevoorschijn komt. Misschien word ik wel wakker van de drang om mezelf te verbazen – wanneer ik al weet waar ik terecht zou komen, hoef ik niet meer achter mijn computer te gaan zitten. Het gaat om dat wat verstopt zit, de gedachte die uit de klei komt. Met mijn klei ben ik nooit alleen.

Zo is mijn nacht dag, een nachtdag waarin ik boetseer. Soms, wanneer de massa vormeloos blijft liggen en ik geen gezelschap heb, word ik overvallen door de stilte. Mijn troost is dan het belletje van mijn e-mailprogramma. Iemand komt me gezelschap houden, een vriend uit Californië, waar het avond is, een kennis uit Thailand die net ontbeten heeft. Dan weet ik weer dat het grootste deel van de wereld nu niet slaapt, dat er mensen zijn die aan me denken en ik dus niet alleen ben. Ik laat me graag troosten, al is het door een verdwaald bericht, een e-mail die dankzij een virus mijn computer binnendringt.

Als geen mail binnenkomt, kijk ik uit het raam of ik ergens in de flat aan de overkant van de patio licht zie branden.